"Είναι τόσο αληθές ώστε όταν στον κύλινδρο αυτό το λίγο που είναι πιθανό παύει να είναι απλώς δεν είναι πλέον έτσι και στο ελάχιστο μείον ολόκληρο το τίποτα εάν αυτή η ιδέα ευσταθεί. Τότε τα μάτια αρχίζουν ξαφνικά να αναζητούν πάλι πεθαμένα από την πείνα όπως την αδιανόητη πρώτη μέρα ώσπου χωρίς λόγο προφανή το ίδιο ξαφνικά σταματούν ή πέφτουν τα κεφάλια. Είναι σαν ένας μεγάλος σωρός άμμου προστατευμένος από τον άνεμο μειωμένος κατά τρεις κόκκους κάθε δεύτερο χρόνο και κάθε επόμενο αυξημένος κατά δύο εάν αυτή η ιδέα ευσταθεί".
Διαβάζω και λεω, δεν μπορεί, αυτός είναι Beckett. Κοιτάω το εξώφυλλο, όντως είναι Beckett. Δεν λαθεύει με τίποτα ο κερατάς. Άξιος μαθητής του Αγίου Τζέιμς του Δουβλίνου. Που θα μου πας, θα σε αποκρυπτογραφήσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου