Ένα εξαιρετικό δοκίμιο για την φωτογραφία, από τον μεγαλύτερο φωτογράφο του 20ου αιώνα, τον Μπρεσόν. Κάποιες σκέψεις του που πλημμυρίζουν αυτό το μικρό βιβλίο.
"Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτόν τον κόσμο που να μην εμπεριέχει μια αποφασιστική στιγμή"
"Περπατούσα όλη την ημέρα, με τεταμένη προσοχή, αναζητώντας να τραβήξω, να συλλάβω φωτογραφίες επ’ αυτοφώρω. Βασική μου επιθυμία ήταν να πιάσω σε μία μόνο εικόνα την ουσία κάποιας σκηνής που αναδυόταν"
"Από όλα τα εκφραστικά μέσα, η φωτογραφία είναι το μόνο που παγιώνει μια συγκεκριμένη στιγμή. Παίζουμε με πράγματα που εξαφανίζονται και που, μετά την εξαφάνισή τους, είναι αδύνατον να τα επαναφέρουμε στη ζωή"
"Τι πιο φευγαλέο από μια έκφραση προσώπου; Η πρώτη εντύπωση πού δίνει αυτό το πρόσωπο είναι συνήθως και η σωστή, και όσο εμπλουτίζεται με τη συναναστροφή, τόσο δυσκολότερα μπορούμε να εκφράσουμε τη βαθύτερη του φύση, ακριβώς λόγω της οικειότητας που αποκτούμε"
"Για μένα, το χρώμα είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο πληροφοριών, αλλά παραμένει ιδιαίτερα περιορισμένο ως προς την αναπαραγωγή, που είναι χημική και όχι υπερβατική, διαισθητική, όπως συμβαίνει στη ζωγραφική. Σε αντίθεση με το ασπρόμαυρο, που διαθέτει την πλέον σύνθετη γκάμα, το έγχρωμο προσφέρει μια γκάμα εντελώς αποσπασματική"
"Η φωτογραφία είναι για μένα η αυθόρμητη παρόρμηση μιας αέναης οπτικής εγρήγορσης που συλλαμβάνει τη στιγμή και την αιωνιότητα της"
Δίπλα στο βιβλίο μια δικιά μου φωτογραφία δρόμου, με την αποφασιστική στιγμή. Και τι στιγμή! Αλλίευση σκηνών στους δρόμους του Εδιμβούργου. Μου λέει η κόρη μου δίπλα, "είδες τι σου έκανε;" και της λέω "όχι μόνο το είδα, αλλά το κατέγραψα για πάντα"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου