Άρχισα την μελέτη μου πάνω στο Κουτσό του Κορτάσαρ πριν λίγες μέρες. Με κοιτούσε, για χρόνια στριμωγμένος στη βιβλιοθήκη, ο Χούλιο με το τσιγάρο στο στόμα, στην έκδοση του Εξάντα σε μετάφραση του Κουντούρη (ναι ξέρω για την νέα και εξαιρετική μετάφραση του Κυριακίδη, αλλά έχω Κουντούρη).
Άρχισα να το διαβάζω με τον κανονικό, γραμμικό και λογικό τρόπο, αλλά μετά από 6 κεφάλαια είπα ότι δεν μπορεί να είναι μόνο μία ερωτική παριζιάνικη ιστορία. Έτσι το άρχισα πάλι με τον άλλο τρόπο, τον τεθλασμένο που, κλείνοντας μας το μάτι, προτείνει ο συγγραφέας, και άρχισα τα ζιγκ-ζαγκ και μπήκαν όλα στη θέση τους. Ναι, αυτό είναι Κορτάσαρ.
Ποταμός δύσβατος και δύστροπος ο ποιητής το διαβάζω κουτσαίνοντας τρεκλίζοντας διαστρέμματα και φυσικοθεραπείες πέφτω και σηκώνομαι εγκεφαλικές θλάσεις. Κουτσό είναι αυτό. Όσοι έχετε παίξει το ξέρετε.
Μολύβι υπογραμμίσεις σημειώσεις Τζαζ στα ακουστικά ο Κορτάσαρ παίζει μαζί μου με χιούμορ και εγώ μαζί του με βάζει στην Λέσχη του Φιδιού πίνουμε φιλοσοφούμε με τον Ολιβέιρα ερωτοτροπούμε με την Μάγα ακούμε τζαζ βινύλια και ξαφνικά ο Κορτάσαρ-Μορελί αρχίζει να αυτοσχεδιάζει με ένα άγριο στρυφνό φιλοσοφικό σόλο και στα ακουστικά μου ο Bird ιερουργεί την νύχτα αλητεύουμε στα στενά του Παρισιού και στα αυτιά μου ηχεί ο Thelonius ξαπλώνουμε στο κρεβάτι με την Μάγα και η βελόνα κολλάει σ' ένα ερωτικό σόλο του μειλίχιου Chet ο Κορτάσαρ με χτυπάει με πάθος σαν χταπόδι στο πάτωμα σηκώνομαι ζαλισμένος πάω μπρος πίσω κάμποσες φορές και συνεχίζω αλλάζουν σελίδες και ήχοι μαύρο ρούμι έρωτας τέχνη λόγος γραφή ανάβαση απ' τη γη προς τον ουρανό ξεχειλίζει η ζωή.
Υπέροχο!
“Τα τελευταία χρόνια, οι δίσκοι που έχω ακούσει είναι περισσότεροι από τα βιβλία που έχω διαβάσει. Πολύ συχνά, ενόσω διαβάζω ένα βιβλίο, ακόμη κι ένα βιβλίο που μπορεί να μ’ ενδιαφέρει πολύ, θέλω να τελειώσω το κεφάλαιο που διαβάζω για να βάλω έναν δίσκο να παίζει. Είμαι ένας αποτυχημένος μουσικός. Ήδη από τα παιδικά μου χρόνια, η μουσική ήταν για μένα κάτι το σχεδόν ιερό. Μία ακόμη όψη της γενικευμένης ανοησίας της οικογένειας ήταν ότι οι άνθρωποι άκουγαν μουσική σαν ν’ άκουγαν έναν ευχάριστο βόμβο και τα σχόλια που έκαναν ήταν όλα τους θλιβερά κοινότοπα· αργότερα, όταν διάβασα τη φράση του Ερίκ Σατί σε σχέση με αυτό που αποκαλούσε μουσική τύφλωσης, κατάλαβα ότι η οικογένειά μου άκουγε μουσική σαν κάποιος που έχει τοποθετήσει κάπου ένα έπιπλο και το κοιτάζει, χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται! Παρόλα αυτά, ξεκίνησα από πολύ νωρίς να παίζω πιάνο, να αγοράζω δίσκους και έμαθα ουκ ολίγα πράγματα γύρω από τη μουσική, την κλασική μουσική, τη μεσαιωνική μουσική, όπως επίσης και για τη σύγχρονη μουσική. Να μην ξεχνάμε την εθνική μας μουσική, το τάνγκο, που όπως μπορείτε να φανταστείτε, το αγαπώ πολύ.” Julio Cortazar (απόσπασμα από συνέντευξη του Julio Cortázar που δόθηκε στα γαλλικά στον François Hébert)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου